मी भारी ! मी भारी !!
पडलो गर्वाला आहारी ..
मी भारी ! मी भारी !!
सांग तुला जे सांगायचे
मूड तुझा का असला ..
वाह वाह मी देईन तूझं
तव शब्द हवे जे मजला ...
अहम् दाटुनी येतो हा
थोडेेशे कौतुक होता ..
नि:शब्द का मग असतो
मी दुस-यांचा गौरव होता ...
शब्दांचा हा खेळ रे सारा
काल्पनिक ही उंची ..
हावरट हे मन माझे
मग का मागे कौतुक संची ...
प्रतिसाद तुझं हवा हे माहीत
तरी ना राजी होई ..
क्षमता माझी काहीच नसता
साद ना साधा देई ...
वदिले चार मी शब्द मुखातून
समजुन मीच शहाणा ..
निसर्ग हसतो पाहून माझा
डोंगर अहम् बहाना ...
काय खर्च मी "वाह" कराया
गमवून बसतो आज ..
कौतुक करी जो मनापासूनी
असतो तो धनराज ..
पडलो गर्वाला आहारी ..
मी भारी ! मी भारी !!
नतमस्तक मी होउन तुझं पुढ (निसर्गा पुढे)
मनी तुझा आभारी ..
काय मिळविले मिरवुन
येथे मी भारी ! मी भारी ... !!
गर्व मिसळतो मातीत इथल्या
कधी कुणी ना पाही ..
स्मरण तुला राहुदे राजा
अंत हा मातीत होई ...
रहा आभारी या मातीला
चैतन्याचा स्पर्श ..
विनम्रतेने जग तू वेड्या
त्यातच लपला हर्ष ...
तोच एकटा भारी राजा (तो - निसर्ग)
तो भारी ! तो भारी ... !!
- प्रशांत रणसुरे
( खरंतर नावात "मी" पणाचा अहंकार दडलेला असतो तरी नाव फक्त नाम निर्देशानासाठी टाकलं आहे )
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा